تنهاترین تنهای تو زخم زبونا خورده بود

خدانگهداری نکرد چون قبل رفتن مرده بود

مسافر دلتگیا از بعدتو بیچاره شد...

بعد از وداع آخرش رفت و دیگه آواره شد 

اينو زدم تا بدوني موقع رفتنت نبود خدا نگه دارت باشه گر چه دلم راضي  نبود

حق نداري كه بگذري  از  حرف من به سادگي  زدم كه يادت بمونه  هر جا ميري بايد بگي  

اينو زدم  اما دلم كه از تو دل نميكنه  واي بميرم رو صورتت  جاي  انگشتاي منه  گريه نكن عزيز من الهي دستام

بشكنه  اما بدون هر جا بري خاطرهات مال منه برو ولي بدو كه من  ميمونو توي حسرتت  اره الهي بشكنه دستي

كه خورد به صورتت قربون  گريه هات برم  رفتنتم به دل نشست  بايد پياده شيم گلم قايقمون به گل نشست  اينو

بدون فدات بشم تو بدترين  وضعيتم اينو زدم تا  بوني از دست تو ناراحتم  تصميمتو عوض نكن  اگه ميخواي بري برو

 درسته كه زدم ولي خيلي دوست دارم تورو  الهي قربونت برم  خيلي برام بودي عزيز  از پيش من برو ولي

 خاطراهامو دور نريز از پيش من برو خاطراه هامو دور نريز اينو زدماما دلم كه از تو  دل نمي كنه  واي بميرم رو

صورتت  جاي انگشتاي منه  گريه نكن عزيز من  الهي دستم بشكنه  اما بدون هر جا بري خاطره هات  مال منه 

اگر چه خيلي داغونه هرمتي داره اين خونه  زدم كه جاي حلقمون  رو صورتت خونه كنه الهي قربونت برم  اشكات

اتيشم ميزنه اخ روي ماهشو ببين  الهي دستم بشكنه 

یادت هست که گفتی دوستت دارم سرم را پایین انداختم و گفتم نظر لطفته سرم را بالا آوردی تو چشمام نگاه کردی و گفتی نظر لطفم نیست نظر دلمه تکرار اون حرف های نافذ و اون جمله که هیچوقت برام تکراری نمیشد باعث شد که دل من هم صاحب نظر بشه و منو مجبور کنه که بهت بگم منم دوستت دارم مگه نگفته بودی دوستت دارم؟مگه دوستت نداشتم؟چرا حالا تنها هم آغوش من یاد توست؟ یکی از ما دوتا دروغ می گفتیم ... ولی هنوز........... همان قدر برایم عزیز هستی که نمیتوانم تهمت این دروغ گویی را به تو بزنم آری من دروغ میگفتم دروغی به وسعت تمامی بی تو ماندن هایم من دوستت نداشتم من دیوانه وار عاشقت بودم من تو را با ذره ذره وجودم میپرستیدم ولی تو....................

اي کساني که مامور دفن من هستيد مرا درتابوتي سياه بگذاريد تا همه بدانند هرچه سيه روزي بود من کشيدم چشمانم را باز بگذاريد تا همه بدانند که چشم براهش بودم و دستم را از تابوت بيرون بگذاريد تا همه بدانند چيزي با خود نمي برم يک دسته گل پژمرده روي مزارم بگذاريد تا همه بدانند جواني بودم ولي زود پژمردم

نام:اواره-.-شهرت:سرگردان-.- شغل:گداي محبت -.- نام مادر:چشم انتظار-.- نام پدر:سلطان غم-.-جرم:به دنيا امدن-.-محکوميت:زندگي کردن-.-مدت گذشته:22سال-.- تاريخ ازادي:مرگ-.- تلفن:اه وناله-.-ادرس:شهر بي مهري -چهارراه انتظار-خيابان سوزوگداز-کوچهء نامردي-پلاک تنهايي

می دونی زیباترین خط منحنی دنیا چیه ؟ لبخندی که بی اراده رو لبهای یک عاشق نقش می بنده تا در نهایت سکوت فریاد بزنه : دوستت دارم  

  من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی و گرم ، واسه عشق بازی موجها ، قامتم یه بستر نرم ... 

  یه عزیز دردونه بودم ، پیشه چشم خیسه موجها ، یه نگین سبز خالص ، توی انگشتر دریا ... 

  تا که یک روز تو رسیدی ، توی قلبم پا گذاشتی...!!! غصه های عاشقی رو ، تو وجودم جا گذاشتی... 

   زیر رگبار نگاهت ، دلم انگار زیرو رو شد ، برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شد... 

   تا نفس کشیدی انگار ، نفسم برید تو سینه ، ابر و باد و دریا گفتن ، حس عاشقی همینه... 

    اومدی تو سرنوشتم ، بی بهونه پا گذاشتی ، اما تا قایقی اومد ، از منو دلم گذشتی؟؟؟  

  رفتی با قایق عشقت ، سوی روشنی فردا ، منو دل اما نشستیم ، چشم به راهت لب دریا... 

  دیگه رو خاک وجودم ، نه گلی هست نه درختی ، لحظه های بی تو بودن ، می گذره اما به سختی!... 

   دل تنها و غریبم ، داره این گوشه میمیره ، ولی حتی وقت مردن ، باز سراغتو میگیره.....  

  میرسه روزی که دیگه ، قعر دریا میشه خونم ، اما تو دریای عشقت ، باز یه گوشه ای می مونم... 

تو شهر چشمات فقط يه رهگذر بــــــودم

نديده دل به تو دام شدي سلطان و معبــــــودم

تمام ديشب و امشب به چشمون تو برگشـــــتم

که شايد لحظه ايي يادت نشد آغوش گمگشــــتم

وجود من تو رو مي خواد بيا برگرد به آغوشـم

که عشق تو نمي گذارد شود يادت فرامــــوشــم

براي لحظه اي برگرد و بيا بنشـين کنارمـــــن

که عشق تو شفا باشد تويــي دارو ندار مـــــــن

من تو شهر چشمات همون آغـــــاز دلشــــــــوره

تو احساس منو بردي دلت از من چقـــــــدر دوره

من در شهر چشمات تو رو فريـــــــــاد کـــــــردم

چه فرياد عبث باري تو هر گز بر نخواهي گشـت

حتی دیگه خدامونم  به دادمون نمی رسهگریه نکن  که دستمون به دست هم نمی رسه

تو رو خدا بهش بگید صبر منم سر اومدهخدا به من بگو چرا خوشی به من نیومده

بهش بگید سراغشو از کس و نا کس می گیرمبهش بگید اگه نیاد تو انتظارش می میرم

....

...

ببخش اگه قسمت نشد توی چشات نگا کنمیا سر رو شونت بذارم اسم تو رو صدا کنم

تو هم منو بذار برو اما بدون رسمش نبود.جز تو آخه کیو دارم دلیل رفتنت چی بود

اونکه نخواست پیشم باشی باید خودش صبرم بدهخدا گرفتی عشقمو جواب قلبمو بده

تو خودت خوب می دونی نمی شه ازت دل بکنمدل من تنگه برات....

یه روز از راه اومدی شدی گل سرخ باغ منچی شده که این روزا........ 

يه اتاق تاريک

هنوزم دلتنگم  

مي روي اما مرا پشت سرت جا مي گذاري

بين مرگ و زندگي من را به خود وا مي گذاري

مي روي اندازه يك برگ پاييزي و خاكي

روي رويايي ترين احساس من پا مي گذاري

مي روي با وعده يك روز مي آيم ، وليكن

باز با من وعده امروز و فردا مي گذاري

مي روي حس مي كنم يك روز مي آيي آخر

پشت سرت ، حتي خودت را بي گمان جا مي گذاري

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                         تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو  به صد تا دریا نمی دم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

همسفر کوچه هاي دلتنگي ام،بهترين بهانه ي زندگيم،اي دليل بودنم،تک ستاره قلبم،زيباترين‏ آهنگ زندگي،عشق و آرزوم،بهترين بهترين ها،تنها اميد زندگيم؛ياد تو هميشه در ذهنم،عشق تو هميشه در قلبم،و عطر مهرباني تو در وجودم جاريست.هزاران سبد گل به همراه قلبم که لبريز از مهر توست تقديم تو مي کنم.

           ((خوشبختي مطلق من در معناي با تو بودن است پس جاودان بمان تا بمانم.))

هنوز آري زندگي زير دستهايمان مي تپد و هنوز شقايق به عشق مي انديشد و من به آب و آب به ريشه اي که در قلب زمين نفس مي کشد و ما در اين هيبت مجهول هنوز شاعريم براي زيستن.اين چنين است که آرزو ها بر باد مي رود و دلم را به تو مي سپارم شايد عاشقانه ترين کسي باشي که مرا درک مي کني.

((((((((((بي تو اي سرور گل و گلشن چه کنم؟))))))))))

مرا به جرم بيگانگي ديوانه خواندند مرا به جرم حق پرستي کافرم گفتند

مرا به جرم صداقت در رفاقت بي وفا خواندندبرو اي دوست که تو هم سازي دگر خواهي زد

ز اين چرخ زمان چه بي وفايي ها که نديدممن به چشم خود چه شکنجه ها که نديدم

هر دم که شکستند دلم را  به خنده اي گفتم همش تقصير من بود

يارب در عذاب عشق حقير و ناتوانم ولي باز رو به درگاهت مي نمايم

خدايا اين شکسته را بيش از اين مشکنکه شکسته را شکستن زخداوند روا نيست

به جاي دسته گلي که فردا بر سر قبرم مي گذاري امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن

به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم نثار ميکني امروز با تبسمي شادم کن

به جاي متنهاي تسليت گونه که فردا در روزنامه ها مينويسي امروز با پيامي کوچک خوشحالم کن

من امروز به تو احتياج دارم نه فردا

 به ياد داشته باش هر گاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت

خش خش بر گها را احساس کردي و هر گاه در ميان ستارگان آسمان تک

                    می بینی  به خدا  این عشق با جوونا  چیکار کرده

 خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده ... انگار نه انگار كه غمي بوده ... همه چيز فراموشت بشه ...!!! كاش مي شد  

گفتم نرو پرپر میشم گفتی: میخوام رها باشم گفتم: آخه عاشق شدم گفتی:میخوام تنها باشم گفتم: دلم گفتی: بسوز گفتی: یه عمری باز هنوز گفتم: پس عمرم چی میشه گفتی: هدر شد شب و روز گفتم: آخه داغون میشم گفتی: به من خوش میگذره گفتم: بیا چشمام تویی گفتی: آخر کی میخره گفتم: منو جنس میبینی گفتی: آره بی قیمتی گفتم: یه روز کسی بودم با من نکن بی حرمتی گفتم: صدام میمیره باز گفتی: با درد بسوز بساز گفتم : حالا که پیر شدم گفتی: که از تو سیر شدم گفتم: تمنا میکنم

دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟گفت نه .گفت دوستم داري؟گفت نوچ؟گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا؟دختره چشماش پر از اشک شد. هيچي نگفت:پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي زيبا ترين هستي.تورودوست ندارم چون عاشقتم. اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم می میرم

اگر مدیر بودم یکی از شرایط ثبت نام را عشق می گذاشتم اگر دبیر ریاضی بودم عشق را با عشق جمع می کردم اگر معمار بودم قصری از عشق می ساختم اگر سارق بودم فقط عشق می دزدیدم اگر بیمار بودم تنها شربتی که می نوشیدم فقط شربت عشق بود اگر درجه دار بودم فقط به عشق سلام می دادم اگر پلیس بودم هرگز عشق را جریمه نمی کردم اگر خلبان بودم در اسمان عشق پرواز می کردم اگر دبیر ورزش بودم به بچه ها می گفتم با عشق نرمش کنید اگر خواننده بودم فقط از عشق می خواندم اگر ناخدا بودم همیشه در ساحل عشق لنگر می انداختم اگر نجار بودم عشق را قاب می گرفتم

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت

سنگ قبر من بنويسـيد خسته بود اهــل زمين نبود نـمازش شــكســته بود بر سنگ قبر من بنويسيد شيشه بود تـنها از اين نظر كه سـراپا شـكســته بود بر سنگ قبر من بنويســـــــيد پاك بود چشمان او كه دائما از اشك شسـته بود بر سنگ قبر من بنويســيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه، دســــته بود بر سنگ قبر من بنويســــــيد كل عمر پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

یاد گرفتم که عشق با تمام عظمتش دو سه ماه بیشتر زنده نیست

 یاد گرفتم که عشق یعنی فاصله و فاصله

 یعنی دو خط موازی که هیچگاه به هم نمی رسند

 یاد گرفتم در عشق هیچکس به اندازه خودت وفادار نیست

    و یاد گرفتم هر چه عا شق تری ،

   تنهاتری

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟ من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند. براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است. براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم...

 

 

 

سرکلاس دو خط سياه موازي روي تخته کشيد!! خط اولي به دومي گفت ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم ..!! دومي قلبش تپيد و لرزان گفت : بهترين زندگي!!! در همان زمان معلم بلند فرياد زد : " دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند" و بچه ها هم تکرار کردند: ....دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند مگر آنکه يکي از آن دو براي رسيدن به ديگري خود را بشکند !!

روزي تمام احساسات آدمي گرد هم جمع مي شن و غايم موشک بازي ميکنن ديوانگي چشمميذاره همه مي رن غايم ميشن تنبلي اون نزديکا غايم ميشه حسادت ميره اون ور غايم ميشه عشق مي ره پشت يه گل رز ديوانگي همه رو پيدا مي کنه به جز عشق حسادت عشق رو لو ميده و به ديوانگي ميگه که رفت پشت گل رز عشق نمياد بيرون ديوانگي هرچي صدا مي زنه عشق بيا بيرون ديوانگي هم يه خنجر ور ميداره همينطور رز رو با خنجرش مي زنه تا عشق پيدا بشه يک دفعه عشق ميگه آخ چشمو کور کردی ديوانگي اشک مي ريزه به دست و پاي عشق بهش مي گه من چشم تو رو کور کردم تو هر کاري بگي من انجام ميدم عشق فقط يک چيز از اون می خواد بهش مي گه با من هم درد شو از اون وقت به بعد ديوانگي هم درد عشق کور شد و بس

هميشه به من مي گفت زندگي وحشتناک است ولي يادش رفته بود که به من مي گفت تو زندگي من هستي روزي از روزها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه خورشيد در اسمان نگاهي به اسمان انداختم ديدم که هوا باراني بود و خورشيدي در اسمان معلوم نبود شبي از شبها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه ستاره هاي اسمان نگاهي به اسمان انداختم ديدم که هوا ابري بود وستاره اي در اسمان نبود خواستم براي از دست دادنش قطره اي اشک بريزم ولي حيف تمام اشکهايم را براي بدست اوردنش از دست داده بودم

نمیدانم زندگی چیست؟؟ اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام۰ اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان زندگی جوشیده ام اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش

مــــادر

مـادر تــو بـهشــت  جـاودانــی  مـادر        خــورشـیـد بـلـنـد آســمـانی  مـادر

در چشم تـو نـور زندگانـی جـاریـست        سر چشمه ی مهر بیکرانی   مـادر

ای کـاش کـه تـا  ابــد  نــمـیــرد  مادر       یـا هـستـی جـاودان  بـگیـرد  مادر

مهر است سراسر وجودش تــا هـست        ای کاش که  پـایـان  نـپـذیـرد مادر

هر بار که خنده بـر لبش  مــی  رویــد       یا نبض گل سرخ  ، سخن می گوید

چشمان پر از ستـاره ی  مــــادر  مــن      در  گــردش  آشـنـا مرا  می جـویـد

چون مهر، بـزرگ و بی نـشانی مادر       آرام  دل و عـــــزیــز جـانـی مــادر

ای کاش همیشه جـاودان مـی  بــودی       آن قـدر که خـوب و مـهربانـی مـادر

در کوچه جان همیشه مادر بـــاقیست       دریـای مـحبـتـش  چو کوثر  باقیست

در گـــویــش عـاشـقانـه ، نـام مــــادر        شعریست کــه تا ابد به دفتر باقیست

        نظر نداری با مرام؟؟؟؟؟

شاید این مطلب هیچ ربطی به موضوع وبم نداشته باشه ولی خوب این نظر من که وب من عاشقانه هست و سید هم یک عاشق واقعی بود سید وجودش عشق بود و هست و تا عبد تو یاد و خاطره ها می مونه وقتی که زندیگی نامش و بخونی می بینی سید عاشق واقعی بوده نه کسانی که به ظاهر خودشون و عاشق می خونن اما در باطن....... بقیش و نگم بهتره 

سیدمیرمحمدجواد ذاکر طباطبایی!

آن هنگام که صدای ملکوتی ات به عرش پرکشید،قدسیان

 بالهای زرین خود را می گشودند و بندگان خاکی و افلاکی را به

سماع آسمانی می خواندند.

و چه بسیار،

جماعتی که با صدای تو، به معراج ماه می رفتند.

و چه بسیار،

دلهایی که به شوق دیدار جمال و جلال کبریایی،جلا می یافتند.

و  چه،

 جانهایی که با صافی ضمیر تو، از هر چه غیر بود،رها می شدند.

و تو

چه مظلوم و بی صدا رفتی و منتظران مناجاتت را در حسرت

 تنها یک نوای دیگر از عشق،چشم در راه گذاشتی .

کاش می دانستی !

بعد از تو همیشه پژواک صدایت در گوشمان طنین مهر و صفیر حق را خواهد ریخت.

(برای شادی روح سید صلوات)

                                           zakerin2.parsiblog.com     بر گرفته از سایت:

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که
عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت
رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن
، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر
يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر
يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : نمي خوامت
حال فاصله ها جشن میگیرند هلهله ی جدایی را

مسافر شهر غمیغریبی مثل خودمی توی نگاهت یه حرفی

چقدر عجیب و مبهمی می خوای بری یه جای دوریه جایی پشت دریاها

می خوای بری تا آدما قدر تو رو خوب بدوننهر جا بری الهی کهخندها پیشت بمونن

مسافر شهر غمی مسافر دشت جنوبیه روزی از روزا می یای یه ساعتی وقت غروبیه روزی از اینجا می رممثل خودت غریب می شم رو. رویاهام پا می زارم

آره کمی عجیب می شمیه روز می شم مثل خودت غریب و دور و بی قرار

شاید یه روزی یکی بشه منتظرم . چشم انتظار

      می دونی بعضی وقتها با خودم فکر می کنم کاش از اول ندیده بودمت .

شاید فکر کنی دارم دروغ می گم ولی نه انها همش حرفهای دلمه که می خوام بشنوی نازنینم.

من آدم بدی ام خودمم  قبول دارم ولی الان کمی بغض توی گلوم دارمبه اشکام می گم دیگه بسه گریه

ولی بس نمی کنن برا درد این دلمرهم نبودی مرهم چیهزخمم زدی آره دردم اینه

می فهمی حرفام و پس بهم گوش کنآهنگ و عوض نکن به حرفا گوش کنبزا بگم دیگه سکوت بسه برام

همیشه می ترسیدم اما ترس الانفرق داره با همیشه بزا روشن تر بگمبفهمی حرفام و پس رکتر برم

سر اصل مطلب الان اگه درک مطلب سختهولی اگه سردم واسه اینه دردم بیشتر شده

ضربان قلبم تنتر می زنهمی خوام تنها باشم داد بزنمداد بزنم تا همه بفهمنشایدم نه با هم بخندن

با هم بخندن ولی باز من می گممیگم چه دردایی کشیدم ومن بعد میرمببین عزیزم تو بهتر از منی

این و باید بفهمی رک تر از همینچه جوری بگم سعی کن که بفهمیلیاقت ندارم واسه چی بخندی

وقتی با هم میریم بیرون می خندیممن غم دارم ولی با هم می خندیمظاهرم شله ولی از درون مردم

تو چشمام نگاه کن خیلی سر خوردمدیگه چشمام مثل قبل برق نمی زنه

روتو بر نگردون دارم حرف می زنمدختر خود تو بزار جای من الان

با اینکه نمی شه ولی خوب فرض محالمی گیریم که بتونیم با همه ی سختیا

زنده باشیم با زهم می گم فرض محالمنظورم و از سختی نفهمیدی

دردایی و کشیدم که تو توی خواب دیدیبزا بشمارم به هم نزدیک شیمدردار و بگم بهت تهریک شی

از کجا شروع کنم بلد نیستمدو راه اولم نه من نیستمبا این مثال شروع کنم شاید بهتر باشه

آره درسته شاید بهتر باشهتا حالا دیدی کسی شلاق بخورهضربات مشت توی دستاش بخوره

شاید بگی چرا ضربات توی دستاچون روش نمی شه که واسه فردابا صورت زخمی با همون دردی

که توی دل داره تو رو ناراحت کنهچیزایی که گفتم داستان نبودشرح حال خودمه داستان نبود

تازه الان کمی بهم نزدیک شدیمحرفام و زدم بهم نزدیک تر شدیمتو ناراحتی ولی من اشک می ریزم

فرقامون همیناست از بس عزیزمسر بسته حرف زدم دیگه خستممی خوام بهت بگم همین الان از ضعف

دستام شروع کردن به لرزیدناشکام شروع کردن به غلتیدنولی بازم می دونم برام مهم نیست

مهم اینه که تو توی دل شاد باشیخودت می دونی باهات خیلی حرف دارم

ولی جاش نیست فقط می خوام تو شاد باشی

با پای برهنه از دریا می آمدم

تا انتهای غروب وقتی که

کفشهایم پرازدانه های شن بود 

.وقتی  صدف ها را به  ارمغان تو 

عاشقانه  چیدم  دریا پر از

مهتاب  بو د .  وقتی که  چشم 

منتظرم ستاره ها رابدرقه می کرد.

سپیده ی اندوه سرزدوتنها مرغان

سپید عاشق مرا می خواندند وقتی

 که تو را میان خلوت ساحل ودریای

مسافر گم کردم .